Wat vinden onze kinderen van onze modelspoorhobby?

Hier kun je gezellig praten over randverschijnselen van onze nulspoorhobby. Vertel waar je mee bezig bent. (Het beledigen van personen en het beschadigen van commerciële reputaties is verboden. En wordt bestraft.)
ArnoldS
Berichten: 1164
Lid geworden op: 15 mei 2005, 15:39

Wat vinden onze kinderen van onze modelspoorhobby?

Berichtdoor ArnoldS » 29 sep 2017, 10:28

Voor iedereen met kinderen of neefjes en nichtjes,

Mijn modelspoorhobby heeft mijn vader aan mij overgebracht. Hij zorgde voor de omstandigheden die bij mij al op vroege leeftijd een vonkje deed overslaan naar de modelspoorhobby. Ik heb zelf geen kinderen, maar soms hoop ik dat mijn neefje (bijna 9 jaar) ook de liefde voor de modelspoorhobby vindt. Helaas moet ik constateren dat op dit moment de interesse bij mijn neefje voor de iPad groter is, maar ik blijf hopen dat het er ooit nog eens van komt. Mijn eigen vader (bijna 90) heeft helaas de ziekte van Alzheimer en de herinneringen aan de modelspoorhobby glippen uit zijn geheugen, dat is erg jammer. :-((

Ik vraag mij af hoe de kinderen van mijn mede forumleden tegen onze gezamenlijke hobby aankijken. Dus heb je zoon(s) of dochter(s); vertel eens een leuke persoonlijke anekdote, ook al hebben ze klaarblijkelijk helemaal geen interesse om jouw modelspoorhobby aan te nemen…

Vriendelijke groeten,

Arnold

Walter
Berichten: 38
Lid geworden op: 07 mei 2016, 10:23

Re: Wat vinden onze kinderen van onze modelspoorhobby?

Berichtdoor Walter » 29 sep 2017, 11:20

Hoi Arnold,

ik heb wel kinderen. Mijn oudste zoon gaat mee naar het Spoor 0-weekeinde in Zutphen. Zegt genoeg :-)
Ook al heeft hij zelf geen eigen baan en bouwt hij niet mee met mijn baantje. Te druk met andere zaken in zijn nog jonge volwassen leven :-)

Groet,
Walter

Lex
Berichten: 9
Lid geworden op: 18 sep 2017, 14:33

Re: Wat vinden onze kinderen van onze modelspoorhobby?

Berichtdoor Lex » 29 sep 2017, 12:04

Nou Arnold, ondanks dat ik een voorkeur had voor Lego ben ook ik besmet met het modelspoor virus door mijn vader en toen ik nog thuis woonde waren we ook regelmatig op zolder te vinden om aan zijn grote HO (toen nog Marklin) te knutselen en om te rijden. Die baan is gedemonteerd en verkocht om te kunnen beginnen aan een module baan waar hij nog steeds aan werkt.

Toen mijn kinderen (dochter 2001 en zoon 2003) klein waren werd er veel gespeeld met mijn oude houten treintjes en toen Thomas in hout uit kwam, begon mijn zoontje daar een voorliefde voor te krijgen. Dus het zaadje voor de treinen hobby was gelegd.

Toen we verhuisde naar onze huidige woning kon ik de lang gewilde eenvoudige LGB tuinbaan aanleggen en was het hek van de dam. De baan had ik zo aangelegd dat de kinderen ook veilig met een ToyTrain lok met een paar wagons konden rijden, en al snel waren elke dag als het weer het toe liet met de trein buiten aan het rijden. De tuin ging op de schop, de baan werd grotere, de kinderen ouderen (en vooral voorzichtiger) en regelmatig werd ook (met toestemming) mijn LGB materiaal uitgelaten. Hoewel mijn dochter graag rijd met treinen (voorkeur voor livesteam), heeft mijn zoon regelmatig voor hun verjaardagen eigen rollend materieel voor de tuinbaan bij elkaar gespaard met als hoogte punt een eigen LiveSteam lok (waar hij 2 jaar verjaardags bijdragen en zak- en klusjes geld voor bij gespaard heeft). Op zolder hebben mijn zoon en ik, jaren geleden al eens een HO rij tafel gemaakt zodat hij met HO materieel kan rijden wat van Opa's en vaders waarvan de (klein) kinderen geen interesse hadden in modeltreinen, had gekregen. De schaal spreekt hem erg aan (je kunt weer onafhankelijk rijden) en regelmatig wordt zijn zakgeld besteed aan HO materiaal. Regel matig worden doosjes in de rugzak meegenomen naar mijn ouders, want zeg nu zelf, wat is er mooier dan met je eigen materiaal op de baan van opa te kunnen rijden? Maar ondanks de HO interesse, wordt nog regelmatig in het weekend een hele middag (of avond) besteed aan het rijden met de treinen al dan niet in combinatie met de livesteam loks. De vriend van mijn dochter is ook een fanatiek modelspoorder en die doet dan ook gezellig mee.

Maar het kan altijd groter, want doordat mijn voormalige vrouw en haar man veel in de 7.1/4" wereld vertoeven (waar mijn dochter haar vriend ook heeft leren kennen), zie ik regelmatig foto's en filmpjes voorbij komen waarbij mijn kinderen als machinist op die loks (livesteam en elektrisch) aan het rijden zijn.

Samengevat : zoals het er nu naar uit ziet, zal in de Bolkesteijn familie het modelspoor virus door blijven gaan (zie :
link en link).
mvgr

Lex

Website : www.bolkesteijn.nl

Gebruikersavatar
RobK
Site Admin
Berichten: 1331
Lid geworden op: 09 mei 2005, 14:27
Locatie: Maastricht
Contacteer:

Re: Wat vinden onze kinderen van onze modelspoorhobby?

Berichtdoor RobK » 01 okt 2017, 12:48

Afgezien van een oom en drie neven heb ik geen directe voorouders met enige spoorbelangstelling. In de jaren '60 kreeg je als jongen, als je geluk had, een 'electrische trein'. In combinatie met de trams die door de straat reden raakte ik zodoende geïnteresseerd in rails, bovenleiding en alles wat daartussen zit, zowel in het echt als in het klein.

Mijn zonen, beiden bijna dertigers inmiddels, zijn te beleefd om te zeggen wat ze van de (model)spoorhobby vinden. Ze vragen wel belangstellend of ik nog op tentoonstellingen heb gestaan enzovoorts, maar het virus hebben ze nooit gekregen. Wel zijn ze fervente trein-, tram- en metroreizigers geworden, zonder autorijbewijs.

Begin jaren '00 was mijn hobbyruimte tegelijkertijd ook de computerkamer. Dat was de tijd van de grote desktops met beeldbuismonitoren, dus daar had je een hele tafel voor nodig, met laden voor de diskettes en het printerpapier en zo. De jongens, samen of om de beurt, speelden enthousiast hun computerspellen zoals Fifa en autoracen, terwijl ik achter hun rug in mijn eigen hoek zat te zagen, snijden en solderen. Om de kamer te verlaten moesten ze geregeld onder de modulen door, als die er stonden.

Toch hebben ze nooit ook maar aan een regelaar willen draaien. Ik kon delicate constructies rustig op mijn bureau laten staan zonder dat er iemand aanzat. Het gereedschap werd nooit 'geleend'. Het technische domein werd kennelijk gezien als alleen mijn territorium. Slechts één keer, tijdens het wachten op de volgende beurt, heeft een van de jongens twee Preiser-paarden op een leuke manier op een weitje gezet. Die heb ik daar permanent bevestigd (en als ik me niet vergis, zijn ze bij Paul terechtgekomen).

Het enige wat de jongens allebei hebben opgestoken van mijn hobby is hun lijfspreuk: ik hoef Geen Spullen. Want daarvan heb ik er blijkbaar te veel, volgens hen.

Gebruikersavatar
1795
Berichten: 591
Lid geworden op: 15 mei 2005, 12:33
Locatie: Rdonk
Contacteer:

Re: Wat vinden onze kinderen van onze modelspoorhobby?

Berichtdoor 1795 » 01 okt 2017, 19:05

Ik heb het treinenvirus van mijn oom overgekregen, rond mijn 10e jaar kreeg ik een bananendoos met Fleischmann treinen en rails. Hij zelf is nog steeds met de modelbouwhobby bezig. Hij had toen een indrukwekkende baan op een grote zolder, station Meppel erg fraai nagebouwd, met natuurlijk NS vooroorlogs materieel, daar is het voor mij begonnen.

Mijn kids, Renske heeft zelfs meegedaan met rail, maar nu te druk met studeren, Siebe vind het wel leuk, maar meer niet, dus hier ook (nog?) geen nieuwe aanwas te verwachten..

Edwin

Gebruikersavatar
CordeJong
Berichten: 2147
Lid geworden op: 13 mei 2005, 17:15
Locatie: Haarlem
Contacteer:

Re: Wat vinden onze kinderen van onze modelspoorhobby?

Berichtdoor CordeJong » 03 okt 2017, 20:30

Leuk onderwerp en valt veel over te vertellen gezien de teksten van de voorgaande schrijvers. Nu ik speelde al met treintjes toen ik 4 jaar was. We hadden een spoor 0 set van BUB en zelfs elektrisch gewoon een cirkel maar toch gereden werd er. Het latere vervolg was Trix Express, Lima, Jouef Fleischmann, Roco, Brawa enz. allemaal in H0. Nadat ik op Rail 92 de spoor 0 baan "Stamford East" van Tony Sparks had bewonderd gedurende twee dagen was ik om HO weg 0 er in. Raakte bevriend met Bob Harper een bekende modelbouwer in Engeland, Bob heeft mij veel adviezen gegeven waar spoor 0 spullen in Engeland te koop waren en me enthousiast gemaakt voor GWR normaal en breedspoor. Ben ook veel met Bob en zijn "Maristow" en Coldrenickroad" op pad geweest in Nederland, België, Duitsland en Engeland dat was een mooie tijd. Inmiddels eigen 0 baan gebouwd "Andoverford" GWR 1930 veel shows bezocht totaal 30 stuks in Nederland, Belgie, Duitsland en Frankrijk. Hier komen mijn zoons in beeld Ruben ging al vroeg mee naar de shows om de baan op de bouwen en te bedienen, vaak was het vrijdagmiddag met een geladen bus naar IJmuiden Ruben van school halen en dan naar bijv. een plaatsje vlak bij de Franse grens waar we op een show werden verwacht met onze baan. Ruben maakte terwijl hij tijdens de show het fiddleyard bediende ook gelijk zijn huiswerk want na het weekend wachtte de school weer op de maandag. We hebben veel avonturen mee gemaakt, ook zoon Joost is een aantal maal mee geweest, zelfs mijn vrouw Clara heeft zich bezig gehouden met de bediening van "Andoverford" in Nancy. Dan komt de tijd dat de jongens aandacht krijgen voor andere schone vormen dan een mooie boog op je spoorbaan. Dat is dan wel het moment dat het naar shows slepen van je spullen te veel wordt en je er dan gewoon een punt achter zet. Maar zeker Joost heeft nog steeds belangstelling voor de modelbouw, gaat wel eens mee naar tentoonstellingen laatst zijn we samen nog naar Sinsheim geweest om het fraaie spoor 1 materieel te bewonderen. Joost heeft ook geholpen met de opbouw van de 1:43,5 "Minehead" scaleseven baan, en heeft ook veel gedaan aan de 1:32 "Kupferzell baan". Joost heeft een spannende baan bij de LVNL ( Lucht Verkeersleiding Nederland) en wil soms na een drukke werkdag even relaxen en gaat dan even lekker met het 1:32 materieel op Kupferzell rijden. Overigens is mijn vrouw Clara ook betrokken bij mijn spoorhobby ze is een aantal maal mee geweest naar Sinsheim, Rail en Eurospoor en andere evenementen. Ik laat haar altijd zien wat voor type locomotief of wagen ik weer ga aanschaffen en dat vind ze leuk en weet ook goed waar het over gaat. Verder heb ik ook nog 3 dochters maar die komen wel eens kijken vinden het allemaal leuk, en ze zijn blij dat ik een zinvolle hobby heb met veel contacten. Nu zijn er inmiddels ook kleinkinderen ja die willen altijd even de treinen zien en als het kan ze zien rijden. Maar wat ik nu doe is ook prima een mooie spoorbaan thuis en als ik zin heb even rijden met een mooie machine daarbij komt dat een aantal spoorwegliefhebbers regelmatig bij mij thuis te gast zijn om te bomen over alles wat met het spoor te maken heeft. Overigens met het gezamenlijke uitje van Blokpost-Nul naar Intermodellbau te Dortmund gaat zoon Ruben ook altijd mee.
Groeten,

Cor de Jong,

Lid van HMRS, GOG, BGS, S7 group en DSSG.
Bouwt: Engels breed en normaal spoor, periode 1870 - 1910.
Bouwt: DRG periode 1920-1930 normaal en smalspoor finescale schaal 1:32.

Blokpost-Nul en Blokpost-Nul Nieuws en Blokpost-32 Nieuws.

PauldG
Berichten: 1146
Lid geworden op: 16 mar 2007, 14:17

Re: Wat vinden onze kinderen van onze modelspoorhobby?

Berichtdoor PauldG » 09 okt 2017, 19:55

Modelspoor is helaas, ondanks bekende beeldspraak, geen virus. Het is een karakterkwestie. Iedereen kan zich vast nog het unieke moment herinneren waarin de train/tram/raildinges een onuitwisbare indruk achterliet in het kinderhoofd, maar de basis zat er al. Omgekeerd werkt het helaas niet. Wie er niet gevoelig voor is kijkt er dwars door heen. Al reis je mee op het dak of gooi je modeltreinen in het bed. Mijn kinderen helaas ook. Of helaas? Ik ben uniek en zij zijn het ook, gelukkig maar. Ik gun ze hun eigen afwijking en ik hoop dat ze gevrijwaard blijven van bacterien en virussen.

De paarden staan nog steeds op hun plek Rob. En daar blijven ze ook staan! :-)

Groeten, Paul

Vincent Scholte
Berichten: 158
Lid geworden op: 21 sep 2007, 06:40
Locatie: Arnhem

Re: Wat vinden onze kinderen van onze modelspoorhobby?

Berichtdoor Vincent Scholte » 14 okt 2017, 07:25

Het is 3 oktober 2005. Daar sta je dan, als trotse vader. Met je pasgeboren zoon in je armen. Gedachten vliegen door je hoofd. Een daarvan is dat je stiekem hoopt dat hij, zoals ook jij, maar ook je vader, ooit veel plezier zal beleven aan het fenomeen trein. Samen naar beurzen, stations in vreemde landen. Bouwen aan banen, rijden met kleine en in grote treinen.

Het leven wordt toch wat anders ingevuld als het besef komt dat je zoon Luuk "anders" is dan andere kinderen...

Of "het virus" niet erfelijk is? Mijn vader kwam met zijn vader wel eens in het station van Arnhem. Met een perronkaartje, geld voor een reis was er niet echt. En er is een mooie foto van mij als kind, zittend in een kinderstoel, met een boterham in de hand, genietend van mijn vaders eerste treinbaan in H0. En ondertussen is die baby uitgegroeid tot een jongen die het liefst elke dag naar het station gaat om "treinen en bussen te kijken" waarbij vooral die ene witte met die rode streep ( juist, die ja) een enorme aantrekkingskracht heeft en die uren op de vloer kan liggen spelen met zijn Brio trein...

Zit het dan toch in de genen?

Groeten,

Vincent
Voeding klaar, gaat het nog lukken die extra module ?


Terug naar “Off-topic: de kletsrubriek”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten